Valentine

ความทรงจำในวันวานเก่าๆได้พุ่ดขึ้นมาจากภาพเหล่านี้ คุณลองมองดูเเต่ละภาพเหล่านี้สิครับลองมองด้วยความเงียบ เเล้วคุณก้อจะรุ้ว่ามีอ่ะไรในภาพเหล่านั้น

'

'

'

'

'

'

'

            

'

'

'

'

'

'

ตัวเรา คืนเหงา...นาฬิกา


นั่งมอง...เข็มนาฬิกา
ที่หมุนเดินอย่างเชื่องช้า...ในคืนเหว่ว้าคืนนี้
ท่ามกลางเสียงเพลงเหงา...ที่คลอมาเบา-เบา...
........ยิ่งทำให้ใจหม่นเศร้า...กลับปวดร้าวขึ้นทุกที
อย่าสั่นไหว...ได้แต่ปลอบใจตัวเองอยู่อย่างนี้...
...ก็แค่..คืนที่ต้องทนอยู่กับความว่างเปล่าที่มี..อย่างเดียวดาย

ปล่อยเวลา...ให้ผ่านไปช้า-ช้า
ก็แค่หนึ่งคืนธรรมดา...ที่วันเวลาค่อย-ค่อยเลือนหาย
คืนที่หัวใจยังคงรับรู้...ว่ามีเพียงความหดหู่อยู่รอบกาย
คืนที่รู้สึกเปล่าดาย...ความเหว่ว้ามากมาย...เกินกว่าใครจะได้ยิน

นั่งมอง...เข็มนาฬิกา
ที่ยังคงหมุนไปอย่างเชื่องช้า...แต่เวลาไม่เคยจบสิ้น
ไม่แตกต่างกับฉันเลย....ใช่ไหม...
..............เสียงสะท้อนของใจ...ที่ตอบกลับมาให้ได้ยิน
วันคืนหงา..ที่ความว่างเปล่าโบยบิน..ความร้างไร้ไม่เคยจบสิ้น...
.......แต่ยังคงโรยรินในลมหายใจ

'

'

'

'

'

'

 

ชั้นคือความทรงจำอันเล็กของเธอ เเล้วทำไมเวลา

เธอมีความสุขถึงได้ลืมชั้น

เเล้วทำไมเวลาเธอเสียใจถึงได้เรียกชั้น

ความเศร้า

ทางเดินเก่าๆที่นึงเธอเคยนั่นรอใครซักคนที่นั่นไหม

 

ทะเลยามเย็นที่สวยงามเธอเคยเหงาไหมที่เดินคนเดียว

คุณจะรู้สึกยังไงที่ต้องอยู่คนเดียวในบ้านหลังน้อย

ช่างไกลเหลือเกินน้ะ พระจันทร์ที่สวยงาม

เราพูดเเบบนี้ขณะอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ในค่ำคืนเเห่ง

ความเหงา

ต้นไม้ใหญ่คอยช่วยบังเเดดให้เราถึงเเม้มันจะผุพัง

เเต่มันก้อยังมองดูทะเลกับเราด้วยกัน

 ตลอดมา

ชั้นมองเส้นทางที่ยาวไกล ด้วยความเงียบ เเล้ะตัวคนเดียวไม่มีเลยซักคน

จะหันมามองเเละเดินร่วมไป

ช่างเป็นพระจันครึ่งเสี้ยที่ใหญ่จริง เเต่มองผ่านจะมุมนี้ไป

มีไครที่มองเเตกต่างจากชั้นบ้างไหม

เวลาที่เหงาใจมองไปข้างๆไม่มีเเม้ใครๆก่อนนอนไม่มีคนบอกgood nith

ตอนตื่นไม่มีคนบอกอรุนสวัสดิ์ให้

ช่างสวยงามอะไรเช่นนี้ เเต่ทำไมถึงมีคนมาร่วมชมด้วย เหงาจัง

ปีเก่าที่เศร้าใจขอให้ผ่านไปเเม้จะเป็นเราที่เหงาคนเดียวตลอดมา

เเต่ ลองมองตัวคุณในอีกมุมนึงว่าคุณอาจมีดีบางอย่างที่พวกเขาไม่รู้กัน

เรื่องนี้เป็นเพียงตัวอย่างการใช้งานเท่านั้น คุณสามารถลบเรื่องนี้แล้วเริ่มต้นเขียนบล็อกได้เลย

ขอให้สนุกกับการใช้บล็อก